Woorden wandelen je wereld binnen
en nestelen zich in je haren
Ze fluisteren ruisend, onophoudelijk
Dat er iets meer is dan je denkt

En ied’re dag dan borstel je
De nesten uit je haren
En steeds weer landen daar
de nieuwe luisterwoorden

En dan ineens dan komt de dag
dat je hand door al je haren strijkt
Je ziet dan voor de eerste keer
Het nest in open handen …