Mens

Zwanebloem, Oude Diep

Je noemt me bij mijn naam
En zegt me dat ik mens ben
Een mens die is geboren
En ook weer sterven zal

Ik zeg je wat de naam is
Van dat mooi mensenkind
En in die naam zit alles
Wat de mens ervan verwacht

Ik kan de naam niet zeggen
Van wat geen naam bezit
Ik kan alleen maar stilzijn
Als Jij het aan me vraagt …

Dit bericht werd geplaatst in Bewustzijn, Dood, I am, leven, Stilte, Verhaal, Wat ons bindt, wonderwandeling, Woorden en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Mens

  1. klaproos zegt:

    wat een gedicht is dit weer,
    dat maakt me stil en ik lees en lees het nog een keer,

    petje af, je bent een kei

    liefs
    klaproos

  2. Ja heel mooi amper laten zien dat je bestaat…het is misschien het mooiste antwoord: niets zeggen….ja heel mooi…..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s