Sterven

 Wonderwandelingkaart

Als ik dit lichaam achterlaat
en naar de sterren vlieg,
nog eenmaal achterom kijk
naar wat verdwenen is

Als ik vervloei met alles
en word wat ik ooit was
wat nooit begonnen is
en nooit geeïndigd is

Zie mij dan in de wolken
die ijlen langs de lucht
Voel mij dan in de regen
die zachtjes op je valt

Hoor mij dan in de bomen
die zachtjes aan je fluisteren
En luister naar de wind
die webben uit je blaast

Wat jij bent, ben ook ik
en wat Ik Ben, ben jij
Verbonden in het Ene
in waar geen woord voor is …

Dit bericht is geplaatst in Bewustzijn, Dood, I am, Kringloop, leven, Regen, Verhaal, Verwondering, Wat ons bindt, Wolken, wonderwandeling, Woorden met de tags , , , , , , , . Bookmark de permalink.

2 reacties op Sterven

  1. Mooi! Een gedicht dat me werkelijk raakt.

  2. Anne's avatar Anne schreef:

    Jij kan zo mooi verwoorden wat ik niet kan uitleggen, maar ook ik “voel” dat het zo is.

Geef een reactie