Zelfrealisatie
vindt niet plaats in je hoofd
Zelfrealisatie
vindt plaats in je hart
Daarom
kan je verstand het niet begrijpen ….
Zelfrealisatie
vindt niet plaats in je hoofd
Zelfrealisatie
vindt plaats in je hart
Daarom
kan je verstand het niet begrijpen ….
Ik zegen en behoed Mij
Ik doe Mijn aangezicht over Mij lichten en ben Mij genadig
Ik verhef Mijn aangezicht over Mij en geef Mij vrede …
Als ik een ander zegen
zegen ik mij
De kracht van Zegen
is in mij
Als ik een ander liefheb
heb ik mij lief
De kracht van Liefde
is in mij
Zegeningen op je pad
je pad naar Vrijheid
je pad naar Liefde
je pad naar Stilte
je pad naar Jou
Ik Ben bij jou
zoals Ik bij mij Ben
overal
eeuwig …
Wandelend in ongerepte sneeuw
onhoorbaar geluid van tinkelende vlokjes
stromen tranen van dankbaarheid
smeltend het zachte witte kleed
Ik voel leven in me stromen
de essentie van Ik Ben
en heb geen woorden voor
het wondere stille wonder
Woordenloze schoonheid
hoorbaar in de stilheid
van pas gevallen sneeuw
zou dan misschien
wel Leven kunnen zijn …
De storm, de hartslag van het bos
zwiept toppen van de bomen
en velt de oude woudreus
die zacht ter aarde stort
Zo zwiept de storm mijn haren
en webben uit mijn hoofd
tot ik ter aarde stort
en oplos in de grond
Waar ben ik ooit geweest?
Waar was de vorm, de naam?
Nu ben ik weer de leegte
die wegblaast met de wind …
De liefde die in mij stroomt
Het verdriet dat mijn ziel aanraakte
Het mededogen dat uit mijn ogen kijkt
schept de bedding voor
zachtheid
tederheid
stilheid
in de ontmoeting met jou
in de ontmoeting
met
Mij …
Ik heb je verteld waar de sleutel hangt. Je kunt de sleutel pakken en de deur open doen. Over de drempel stap je in een andere, zo vertrouwde wereld. Je ruikt de aarde, je voelt de balken en je ademt de warmte. Het vuur is aan en de kaarsen branden. Je doet je jas uit en zet je koffer neer. Je kijkt om je heen en voelt de heilige sfeer. De ruimtes zijn licht, stil en vredig. De storm die buiten woedt en nu nog hoorbaar is, kan hier niet doordringen. Je gaat zitten in de kamer waar de muziek zachtjes klinkt. Je handen vouwen zich vanzelf. De tranen, die woonden in je hart, gaan stromen en vormen kleine beekjes op je wang. Ik pak je hand en streel die zachtjes. Je voelt een kleine hond die blij is met je komst. Hij schudt zijn haren in het rond en maakt zijn capriolen. De glimlach komt en jij bent terug bij Jou …
Beloved,
What I want to create with me and you and in me and you is a space where there is no male or female, where there is being conscious of the deeper inner dimension we all carry, a space where there is a safe and loving space where we can look at our conditioning, a place where tears can cleanse our cheeks and heal the wounds, a place where all is welcomed and all is embraced, a place where we can finally come home …