Storm

Geplaatst op november 12, 2010 door Wonderwandeling

De storm, de hartslag van het bos
zwiept toppen van de bomen
en velt de oude woudreus
die zacht ter aarde stort

Zo zwiept de storm mijn haren
en webben uit mijn hoofd
tot ik ter aarde stort
en oplos in de grond

Waar ben ik ooit geweest?
Waar was de vorm, de naam?
Nu ben ik weer de leegte
die wegblaast met de wind …

Dit bericht is geplaatst in Bewustzijn, Dood, God, I am, Kringloop, leven, natuur, Noumenon, Ontroering, Satsang, Wandelcoach, wandelen, Zelfrealisatie met de tags , , . Bookmark de permalink.

2 reacties op Storm

  1. klaproos's avatar klaproos schreef:
    november 13, 2010 om 20:21

    heerlijk gedicht, vertolkt veel gevoelens denk ik 🙂

    Beantwoorden
  2. Eef Arnolds's avatar Eef Arnolds schreef:
    februari 18, 2022 om 22:24

    Weer actueel met de zware storm van 18 februari 2022 gierend rond het huis. H Ook nu heel wat woudreuzen ter aarde gestort volgens het tv journaal en ook op mijn eigen land omgewaaide bomen. Dood, maar voedsel voor zich steeds vernieuwend leven.

    Beantwoorden

Geef een reactie