Storm

De storm, de hartslag van het bos
zwiept toppen van de bomen
en velt de oude woudreus
die zacht ter aarde stort

Zo zwiept de storm mijn haren
en webben uit mijn hoofd
tot ik ter aarde stort
en oplos in de grond

Waar ben ik ooit geweest?
Waar was de vorm, de naam?
Nu ben ik weer de leegte
die wegblaast met de wind …

Dit bericht werd geplaatst in Bewustzijn, Dood, God, I am, Kringloop, leven, natuur, Noumenon, Ontroering, Satsang, Wandelcoach, wandelen, Zelfrealisatie en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Storm

  1. klaproos zegt:

    heerlijk gedicht, vertolkt veel gevoelens denk ik 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s