Stromen

 Stromen

Soms raakt genade je aan. Dan voel je ineens iets uit jou naar buiten stromen. Je noemt dat vreugde, liefde, geluk, verliefd. Als de tijd rijp is, dan is die stroom niet meer te stuiten. Ook al wordt het soms iets minder, het blijft stromen.

Als de tijd niet rijp is, je gedachtenstructuur dicht is, dan zal de stroom weer stoppen. Zo lijkt het tenminste. In je diepste wezen gaat de stroom door.

Dat voel je als onrust, verwarring, niet meer alles zo zeker weten, terug willen keren naar oude patronen en gewoonten, afsluiting en pijn.

De stroom in je is als de lava in een vulkaan. Lavastromen die uit de vulkaan willen komen, kun je niet stoppen, hoe hard je daar ook aan werkt. Hoe dichter je verdedigingswal, hoe hoger de druk op de wand……

En als de tijd rijp is en de omstandigheden precies goed, dan gebeurt het, -door een blik, een woord, een gebaar-, dat de vulkaan openbarst en de stroom naar buiten knalt.

Doodeng, onwennig en met een gevoel van immense bevrijding, kijk je verwonderd naar jezelf. Je staat op, loopt je eerste stappen en gaat op weg. En met open armen en genade als je hart omarm je alle mensen.

Dit bericht werd geplaatst in Bewustzijn. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.