Als aan de einder van het zoeken
Vinden zichtbaar wordt
Als zachte klanken stil vertellen
wat in jou verborgen lag
Als woorden overbodig zijn
En lege volheid openbaart
Komt dankbaarheid op zachte voeten
binnen waar het altijd was
Als aan de einder van het zoeken
Vinden zichtbaar wordt
Als zachte klanken stil vertellen
wat in jou verborgen lag
Als woorden overbodig zijn
En lege volheid openbaart
Komt dankbaarheid op zachte voeten
binnen waar het altijd was
Ik schrijf wat je allang weet
Je leest wat je nooit vergeten was
Sommigen noemen het een open deur
Die deur kun je voorbijgaan
en blijven in de vertrouwde wereld
die je zo goed denkt te kennen
Of je kunt door de deur gaan
In de ruimte stappen
die de open deur
verborgen hield
Onbekend en zo bekend
Zo licht en zo helder
Zo leeg en zo vol
En soms
kan een beetje moed
een beetje helpen
om door de hemelpoort
de Hemel binnen te gaan ….
Ik kan niet op jouw voorwaarden met je omgaan
Ik kan alleen op mijn voorwaarden met je omgaan
En de waarheid is
dat ik geen voorwaarden heb
Het maakt niet uit hoeveel treden de trap heeft
Je hoeft het niet te weten
Want je weet het niet
Je weet pas op de laatste tree
Dat dat de laatste was
En dat je daar bent
waar je altijd was
Als je vergeeft, wie vergeeft dan wie?
Als je iemand iets vergeeft, wat vergeef je de ander dan?
Wat is vergeven?
En als jij een ander vergeeft, wat gebeurt er dan?
Als je gelooft dat een ander anders kon doen dan hij deed,
anders kon zijn dan hij was, beter kon weten dan hij wist, bewuster kon zijn dan hij was, dan geloof jij dat jij zeker weet dat de ander in die omstandigheden, op dat moment
anders had kunnen en moeten doen en anders had kunnen en moeten zijn.
Als je je realiseert dat een ander deed wat hij kon doen, was wie hij kon zijn, wist wat hij kon weten, zo bewust was als hij kon zijn, dan weet je diep in jou dat een ander precies dat deed wat voor hem op dat moment in die omstandigheden mogelijk was.
Als je je dat realiseert, dan hoef jij niet te vergeven.
Dan komt mededogen op zachte voeten je hart binnen en stroomt liefde uit.

“Kom hier, ik haat je. Ga weg, ik hou van je”.
Als je denkt dat
de ander te dichtbij je komt
en je zegt: “Je komt te dichtbij”
Wat zeg je dan?
Hoe kan een ander te dichtbij komen?
Hoe kan jij te dichtbij een ander komen?
Zou je met: “Je komt te dichtbij” bedoelen:
Ik kom te dichtbij?
Ik kom te dicht bij mij?
Onze conditionering is om Liefde af te wijzen en om in afwijzing en afscheiding te leven.
De ander toelaten is jezelf toelaten
En dan te merken dat er geen verschil is
Soms wil je een ander, de ander, elke ander, degene die je het meest na staat, niet ontmoeten, niet meer ontmoeten.
Je gaat hem of haar uit de weg, neemt geen contact meer op, verbergt je, wordt onzichtbaar.
Dat gaat soms heel openlijk, soms heel geniepig en in jou voel je dan de pijn, de pijn van afgesloten zijn.
De pijn die je voelt is de pijn die je vertelt dat je niet de ander niet meer wilt ontmoeten,
je wilt jezelf in de ander niet meer ontmoeten.
De ander laat je jezelf zien, altijd.
De ander bestaat alleen in jou.
De ander is jou.