We denken soms of vaak
dat wij een leven redden
dat wij de wereld redden
Hoe kunnen wij nu redden
wat nooit van iemand was?
Hoe kunnen we nu redden
wat ook weer sterven zal?
Hoe weten we nu zeker
dat redden beter is?
Zou het zo kunnen zijn
dat redden niet bestaat?
Zou het zo kunnen zijn
dat er niets te redden valt?
Zou het zo kunnen zijn
dat als we de verduistering
van onze ogen trekken
we zien wat redden werkelijk is …?
Opruimen schept de ruimte
in wat een bende lijkt
Opruimen laat het licht
op vieze plekken schijnen
Opruimen van de bende
maakt ruimte in je hoofd
Opruimen is het doen
Zonder het te zeggen
Opruimen is zo stil
dat je ineens beseft
dat opruimen jou deed
net toen het nodig was …
Als aan het einde van het leven
de rups onzichtbaar wordt
en draden spinnend stopt
met voortbewegen
Als rups als voertuig
van het rupsenleven
niet meer voldoet
aan rupseneisen
Dan rust de rups
en wacht op wat er komt;
verlangt naar niets
en wiegt heel zachtjes in de wind
Na wind en regen, vorst en sneeuw
kust zon weer wakker
wat lag te slapen
in armen van bewustzijn
De cocon spat open en
Bewustzijn in de vorm van vlinder
pompt haar vleugels op
en laat zich drogen
Dan vliegt ze weg
om nooit te weten
dat ei en rups
haar vlinder lieten zijn
Waar was jij voordat je werd geboren?
Waar ben jij als je sterft?
Het leven stroomt door dat
wat lichaam heet en geest;
wat onpersoonlijk is
en voertuig van Bewustzijn.
Zo heeft het lichaam leven nodig
en ben jij
als je er goed naar kijkt
niet dat wat komt en gaat
Jij bent wat blijft:
zonder vorm
zonder einde
zonder begin
zonder zijn
zonder niet-zijn
zonder woorden
zonder gedachten
zonder gevoelens
Wat een onbeschrijfelijke vrede …
Je kleedt je
met kleren van de kennis
en denkt dat alle kennis
je diepe wijsheid geeft
Je kleedt je
met kleren van het willen
en denkt dat al het willen
je geeft waar je naar zoekt
Je kleedt je
met kleren van de woorden
en denkt dat alle woorden
je brengen wat je mist
Je kleedt je
met kleren van gedachten
en denkt dat de gedachten
je helpen op je pad
Als jouw hart wakker wordt
en je voorzichtig warmt
Als je dan zacht gaat gloeien:
Dan vallen d’eerste kleren
totdat de laatste valt
Je staat nu bij me, naakt,
verwonderd en zo open
Ik kleed je zacht
met stilte
met waarheid
en met wijsheid
En dan ineens besef je
dat dat is wat je bent …
Kun je dat verliezen
wat je nooit hebt gehad?
Kun jij je ergens in verliezen
als je nooit hebt bestaan?
Nooit kun je dat verliezen
wat nooit van iemand was
Nooit kun je dat ooit zijn
wat woorden kunnen duiden
Je kunt alleen maar Zijn,
verloren in Jou …
“Action happen, deeds are done and there is no individual doer”.
The Buddha
“Er zal geen mus van het dak vallen zonder de wil van de Vader”
Jezus
De aarde lijkt een cel
in universums lichaam
en op die kleine cel
gaat alles steeds naar wens
De planten groeien rustig
de dieren lopen rond
de oceanen zorgen
voor de regen en de wind
De mensen doen hun ding
zoals zij moeten doen
en denken heel gewichtig
dat zij de aarde leiden :-))
Wat is het toch vol humor
te kijken naar de mensen
en diep in mij te weten
dat niemand ooit iets deed … :-))
Uitbundigheid maakt plaats voor overvloed
en overvloed maakt plaats voor dankbaarheid
In dankbaarheid ontvangen
dat wat er voor je is
geeft bloemen in de lente
geeft vruchten in de herfst
geeft vijanden en vrienden
geeft voorspoed en rampen
geeft geboorte en dood
Zo mooi hoe Leven geeft
precies dat wat je vindt
Zo mooi hoe jij kunt zien
hoe Leven door je stroomt
Zo mooi hoe Leven je laat zien
dat Leven is wat is …
Wonderwandeling 