Wat een vreugde
dat ik precies deed
wat ik moest doen
in het “Oude jaar”.
Wat een vreugde
dat jij precies deed
wat je moest doen
in het “Oude jaar”.
Wat een rust
dat ik precies zal doen
Wat ik moet doen
in het “Nieuwe jaar”
Wat een rust
dat jij precies zult doen
wat je moet doen
in het “Nieuwe jaar”
Moge vreugde en rust
je vergezellen
alle dagen …
Het licht
waarvan we denken
dat het in de wereld kwam
met Kerstmis
Was en is al in ons
en op Kerst
worden we daar weer
aan herinnerd
zodat het elk jaar opnieuw
doorgegeven kan worden
zodat we elk jaar opnieuw
aangeraakt worden
zodat we elk jaar opnieuw
weten, voelen en ervaren
dat Licht is
wat we zijn …
Dezelfde vader
Dezelfde moeder
Dezelfde baarmoeder
Geboren
met een
lichaam
naam
bestemming
Opgegroeid
met vreugde, pijn en moeite
met onrust, zoeken, vinden
En nu tot rust
in huis en werk en lijf
in voor- en tegenspoed
tot dood ons scheiden zal
Verbonden
in verleden, heden, toekomst
in wat jij bent voor mij
in dat ene
dat Liefde heet …
Ik hou van je
De waarheid als een koe
is altijd een open deur …
Verwachten dat de Kerst weer komt,
de sneeuw, de vorst, het schaatsen
Verwachten dat volgend jaar
alles beter wordt dan dit jaar
Verwachten dat jij anders wordt,
doet en spreekt, dan nu
Mijn verwachting:
Ik verwacht dat alles er altijd is, nu
Ik verwacht dat de aarde me zal steunen,
de zon me zal warmen, de wind me zal fluisteren
de regen me zal wassen, God me zal kussen
Ik verwacht dat alles er altijd is
en als het er niet meer is
dan is dat wat ik verwacht:
Die tomeloze uitzinnige volle leegte
die Ik
ten diepste
Ben …
Heb mij lief
zoals je jou liefhebt
Heb jou lief
zoals je mij liefhebt
Heb alles lief
zoals jij jou liefhebt
Heb jou lief
zoals jij alles liefhebt
Doe je ogen dicht
en val
in de liefde
die
jij
bent …
Zonder dat wat ziet, dat wat gezien wordt en het zien, is er geen zien. Hetzelfde geldt voor horen, voelen en scheppen.
Zonder dat wat schept, dat wat geschapen wordt en het scheppen, is er geen scheppen.
Wonderbaarlijke woorden als ik ze diep in me door laat dringen. Nog wonderbaarlijker als ik mezelf de vraag stel: wie of wat is het die ziet, hoort, voelt, schept? Dat ben ik, zou ik zeggen.
Tja, en wie of wat is dat? Daar val ik stil. Dan word ik overspoeld door iets wat ik “gevoel” zou kunnen noemen en dat zo groots, oneindig, onmetelijk, onnoembaar is, dat het alles omvat: dat wat schept, dat wat geschapen wordt en het scheppen. Ik realiseer me diep, tot in mijn tenen, dat Ik ben die schept, dat wat geschapen wordt en het scheppen. En nog dieper dan van mijn kruin en tot mijn tenen, realiseer ik me dat Ik Dat ben waar de Schepping in verschijnt.
En daar zijn geen woorden voor …
Wonderwandeling 