Tempel
Als ik de tempel binnenga
en neerkniel in de stille ruimte
voel ik de adem in mijn hart
en ’t ruisen van de stroom
Verwondering bezoekt me
om wat ik zie en ruik
in zwijgende omarming
zo ijl en toch zo tastbaar
Jij was en bent
gevormd uit het vormloze
en op een dag
valt vorm
weer terug
in
het
vormloze …
Vertrouwen komt op zachte voeten
als fluisterende wind
je oren streelt
Vrede komt met zachte vingers
als parelende regendruppels
je huid bestrooien
En dan
kom JIJ
met bliksemflitsen
als rollende donder
mijn hart verlichten …
Als we de vijand
alle vijanden
in onszelf
gezien hebben
weten we
dat er nooit
een vijand
is geweest …
Being
is
my
Happy Place …
De bron in mij
heb ik niet aangeboord
De Bron in mij
begon vanzelf te stromen
toen alle vuil en puin
verwijderd was …
Laat me de tranen zien
en ik zal ze drogen
Laat me de wonden zien
en ik zal ze helen
Laat me de angsten zien
en ik zal ze vasthouden
Laat me de pijn zien
en ik zal het verzachten
Laat me Jou zien
en ik zal je ontmoeten …
Hoe kan beschermd worden
wat niet te beschermen is?
Opgesloten in de illusie
dat we zijn wat we hebben
worden de hekken hoger
de lichten feller
de angst groter
Wat je bent
heeft geen bescherming nodig …
Wat je bent
heeft geen grenzen …
Wat je bent
is
overal
altijd
aanwezig …
Wonderwandeling 