Wachten tot het einde komt
het einde van het wachten
Doorgaan tot het stoppen komt
het stoppen van het doorgaan
Lijden tot verlossing komt
verlossing van het lijden
Horen tot de stilte komt
de stilte van de vrede
Met de stilte komt de zegening, vrede …
Druppels lichten op
in het schijnsel van de zon,
het regent niet meer …
Een nieuwjaar ingaan
in de wetenschap
dat er altijd ontmoetingen zijn
die je Jou laten zien
geeft kracht en moed,
geeft vertrouwen en rust
om met alle tranen en glimlachjes
door te gaan
op het pad
dat geen ander kan gaan
dan JIJ …
Zegeningen op het pad dat naar JOU leidt …
Het geschenk van Kerstmis
is
dankbaarheid in jezelf ontdekken
Het geschenk van Kerstmis
is
vrede in jezelf ontdekken
Het geschenk van Kerstmis
is
stilte in jezelf ontdekken
Om zo
na Kerstmis
in dankbaarheid op weg te gaan
Om zo
na Kerstmis
in vrede op weg te gaan
Om zo
na Kerstmis
in stilte op weg te gaan
Om zo
na Kerstmis
dankbaarheid
vrede
stilte
te geven
oneindig
oneindig
oneindig …
De dag glijdt henen op sneeuwen tred
Stil staan de bomen als in gebed
Zoo roerloos fluistert de avondwind
De schemer duistert de nacht begint
De wijde velden die slapen gaan
Dromen verzonken in glans van maan
De sterren blinken zo vroom zo zacht
Nu wordt Gods aarde tot rust gebracht
Auteur: onbekend
Wie weet wie het geschreven heeft, vertel het
Je zit in je stoel en drinkt thee
Dan komt er een gedachte op: “De wereld staat in brand”.
En je vraagt jezelf: “De wereld staat in brand: lieverd, op dit moment is het waar?”
En je vindt jezelf, zittend in je stoel en je drinkt thee.
Dan komt er een gedachte op: “Wij zijn in oorlog”.
En je vraagt jezelf: “Wij zijn in oorlog: lieverd, op dit moment is het waar?”
En je vindt jezelf, zittend in je stoel en je drinkt thee.
En dan komt de volgende gedachte en de volgende en de volgende …
En je vraagt jezelf opnieuw, opnieuw, opnieuw …
En je vindt jezelf opnieuw, opnieuw, opnieuw …
“Gelukkig heb ik nog een beetje houvast, anders zou ik helemaal niet meer weten waar ik het moet zoeken. Zonder houvast heb je geen leven.”
“Zonder houvast heb je geen leven, zeg je.”
“Ja, zo zie ik dat.”
“Zonder houvast heb je geen leven, is het waar? Het is gewoon een vraag.”
“Ja, zeker weten.”
Zonder houvast heb je geen leven, kun je absoluut weten dat het waar is?”
“Ik zei toch al dat het waar is. Zit toch niet zo te zeuren.”
“Zonder houvast heb je geen leven. Hoe reageer je als je die gedachte gelooft?”
“Dan voel ik me stevig, rustig en weet ik waar ik naar moet zoeken.”
“En wat nog meer? Hoe reageer je als je geen houvast vindt?”
“Dan voel ik me onrustig, onzeker. Dan word ik angstig. Dan lig ik te piekeren in bed, kan ik niet slapen, wil ik iemand bellen, dan voel ik me depressief worden. En als ik dan ’s morgens opsta kruip ik achter mijn computer om alles af te zoeken naar iets wat me houvast kan geven.”
“Kun je je voorstellen hoe je leven eruit zou zien zonder die gedachte?”
“Niet zo erg.”
“Sluit je ogen en stel je voor dat je ’s avonds op de bank zit, met een kop thee, zonder de gedachte: Zonder houvast heb ik geen leven. Neem de tijd, adem in, adem uit. Hoe ziet dat eruit?”
“Op de één of andere manier is het helemaal stil en leeg. Het voelt heel rustig, vredig zelfs, leeg. Het woord dat bovenkomt is: gelukkig.”
“Ik zie een glimlach op je gezicht verschijnen.”
“Ja, het lijkt net of die van binnenuit komt.”
“Zonder houvast heb ik geen leven: is het waar?”
“Nee, het is niet waar. Dat heb ik net ervaren en me gerealiseerd.”
“Wat zou meer waar voor je zijn? Zonder houvast heb ik geen leven: keer de gedachte eens om.”
“Zonder houvast heb ik wel een leven”
“Is dat meer waar of net zo waar?”
“Het voelt als meer waar.”
“Het houvast dat je nu hebt, is de mogelijkheid om elk houvast te onderzoeken en in jezelf te voelen of het waar is. Het houvast dat je buiten je zoekt, ligt altijd alleen maar in jou te wachten, in de stilte van je hart. Fijne Wonderwandelingen!”
Wonderwandeling 