Handen

Als ik mijn handen vouw
als in gebed
stromen de tranen
uit mijn ogen

Verbondenheid en mededogen
raken me zo diep aan

Vanuit de stilte
die het gebed me geeft
kan ik niet anders
dan woordenloos wachten
totdat gebed me meeneemt
naar de Plek
waar Alles woont
en waar ik
niet meer ben …

Dit bericht is geplaatst in Bewustzijn, Dankbaarheid, Geheim, I am, Liefde, Ontroering, Overgave, Satsang, wonderwandeling met de tags , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie