Paradijs

Toen
mijn ogen gesloten waren
mijn oren doof
mijn tong gespleten
mijn hart verijsd

zag ik niet
dat ik
in het
paradijs
was

Nu
mijn ogen open zijn
mijn oren spits
mijn tong bedwelmend
mijn hart gesmolten

Weet ik
dat ik
in het
Kleine Paradijs
was
ben
zal zijn …

Dit bericht is geplaatst in Bewustzijn, Byron Katie, Coaching, conditionering, Dankbaarheid, Dood, Genade, God, Het Kleine Paradijs, I am, Liefde, natuur, Noumenon, Nu, Ontroering, Overgave, Satsang, Thuis, Vreugde, Wonder, Zegen met de tags , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie