Wonend in de stille vreugde die mijn ziel doordrenkt, is er geen ervaring meer nodig. Altijd is wat er is, genoeg. En wat er is, is altijd een geschenk. Wat zich aandient, wordt omarmd: een stap, een geluid, een blik, een aanraking, een vlucht ganzen, een warm bad, pijn, beperking, zorgen, emoties.

Als omarming alles in zich houdt:
de vreugde, het verdriet

Als stille vreugde mijn ziel bewoont,
mij zegent en bemint

Dan omarmt de ziel de vreugde
die Stilte blijkt te zijn …