Alleenheid

De wind begint te praten
en zon zendt zacht haar groet
De blâren fluist’ren ritselend
en bijen zoemen luid

Het zand zakt onder zolen
en mieren kruipen op 
Vlinders fladd’ren vrolijk
en vogels zingen luid 

Ik soes terwijl ik loop
en drink dit alles in
Ik koester mijn alleenheid
die al-eenheid blijkt te zijn …

Dit bericht werd geplaatst in Angels, Bewustzijn, Kringloop, leven, Liefde, Stilte, Thuis, vlinders, wonderwandeling en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s