Doolhof

Doolhof

Verdwaald in het doolhof van illusies en doodlopende stegen,
strekken we onze handen uit als geblinddoekte ogen.

Voelend tastend botsen we steeds tegen dezelfde muren
niet wetend dat de blinddoek in onszelf zit.

Als op een dag de knoop losgaat,
blijft hangen achter een doornstruik,
knipperen we en zien we
dat er geen muren zijn …

Dit bericht werd geplaatst in Bewustzijn, Dood, I am, Pijn, Thuis, Verlichting, Wat ons bindt, Wonder en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s