Bedolven

Bedolven

Bedolven onder oorverdovend lawaai
Verloren op het zoveelste bedrijventerrein
Verdwaasd rondwalend in de helverlichte stad
Loopt het menselijk dier eenzaam en panisch rond

Pas als het aan ‘t einde van het leven
Al het overbodige is afgelegd
Komt de ziel op zachte voeten
Kust de mens en zweeft weer terug …

Dit bericht is geplaatst in Bewustzijn, Dood, Pijn, Wat ons bindt met de tags , , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie