Sterven

Sterven

De zomer sterft aan herfst en laat de warmte achter
Soms leeft de zomer even op in warme zwoele dagen
Om eindelijk de laatste warme adem uit te blazen

De herfst in haar onstuimigheid,
zwiept takken en velt bomen
Zo blij dat nu de storm tekeer mag gaan
en al haar kleurenpracht kan tonen

Dan komt de winter aangewaaid
op koude bleke voeten
De rust is weergekeerd
en soms voel je al de lente hier en daar

Als lente komt en knoppen zich ontvouwen
de cirkel rond en weer opnieuw,
steeds weer, steeds weer,
het leven zich ontvouwt
en leven zich met leven voedt,
sterft alles aan alles
weer, en weer, en weer …

Dit bericht werd geplaatst in Het Kleine Paradijs, Kringloop, Verwondering. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s