Takken

Takken

Ook in de dood nog
reiken ze
omhoog, omhoog, omhoog

Totdat ze vallen 
in koele natte aarde

Zo lang reik ik omhoog
tot ik in aarde val

en niets meer weet
van al het reiken …

Dit bericht is geplaatst in Bewustzijn, Kringloop met de tags , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie