Trouw aan jou
begint als trouw in mij
Trouw in mij
begint als Genade in mij
Trouw aan wie ik ten diepste ben
is nooit begonnen en nooit geëindigd
Trouw is wat ik ten diepste ben
Trouw aan jou
begint als trouw in mij
Trouw in mij
begint als Genade in mij
Trouw aan wie ik ten diepste ben
is nooit begonnen en nooit geëindigd
Trouw is wat ik ten diepste ben

Als je iets Weet wat niet in
woorden is uit te drukken
betekent het niet
dat het niet bestaat …

Ongebaande paden
leiden naar
onbekende verten
Overwoekerd
bijna niet te vinden
eeuwenoud
en steeds weer nieuw
Maken zij Dat
wat Wezenlijk is
voor de ziel,
voor het hart,
zichtbaar,
hoorbaar,
voelbaar …
Om mijn eigen hart
te horen zingen
heb ik niets
en niemand nodig
De pure Stilte
brengt me altijd
naar die
wonderschone
melodie …
En als de ander, een ander
dezelfde wonderschone melodie
in zichzelf ook kan horen
klinken beide samen
in volmaakte harmonie …

Onderweg naar nergens
kom ik overal aan
Onderweg naar ergens
Kom ik nergens aan …

Hij keek om zich heen en knipperde met zijn ogen. Hij zag alles glashelder; alsof alles opgepoetst was. Hij zag de kleinste details: de zandkorreltjes die lagen te glinsteren op de grond, de voelsprieten van de vlinders, de meeldraden van de bloemen. En hij zag de grootsheid: de stipjes van de hemellichamen, de ruimte voorbij het universum, het Grote Begin.
En toch zat hij gewoon in de keuken aan de eettafel. Ergens diep in de diepte van zijn lichaam voelde het alsof er een enorm rotsblok was verschoven. Elk woord dat hij wilde gebruiken om dat wat diep in zijn binnenste gebeurd was te beschrijven, schoot tekort. Hij legde zijn hoofd in zijn handen en tranen drupten op de tafel. Gevoelens van dankbaarheid en vreugde stroomden door hem heen. Vloeibare goudglans en zilveren schittering namen de plaats in van de donkere koude mist die in hem gewoond had.
Hij stond op om te vertellen over de dood die naar leven leidt en werd gekruisigd.
Daarna stond hij voor de tweede keer op om te vertellen dat dood en leven niet bestaan. Hij werd door een enkeling begrepen.
De derde keer dat hij opstond keek hij in dankbaarheid om zich heen en hoefde niets meer te vertellen. Hij wist dat iedereen Wist …

Het verdriet van de moeder
is het universele verdriet
om het lijden en sterven
van een kind
De kruisiging
is het universele beeld
voor het demoniseren en vermoorden
van de andersdenkende
De opstanding
is het universele beeld
van de innerlijke kracht
om je eigen verdriet
om je eigen kruisiging
onder ogen te zien …