Ik adem de gedachten in
die komen uit mijn buik
en zie verbaasd en stil
wat op het scherm verschijnt
Uit diepe stilte komen ze
op zachte voeten, vederlicht,
bewegen behoedzaam zoekende handen,
fluisteren tonen in horende oren
In dankbaarheid geef ik dat door
wat nooit van iemand was,
wat ritselt daar in ieders ziel
als het wordt aangeraakt
De stroom van binnen kent geen einde,
kent geen begin, is steeds hetzelfde,
kabbelt fluisterend door
totdat het stopt …
misschien …
Wonderwandeling 
Namaste, sinds een tijdje krijg ik “je wonder wandeling” via mijn mail. Prachtig hoe je de stilte in onszelf altijd mooi verwoordt…op naar de volgende 15 jaar, groetjes bert…
Namaste, sinds een tijdje krijg ik “je wonderwandeling” via mijn mail. Prachtig hoe je de stilte in onszelf altijd mooi verwoordt… op naar de volgende 15 jaar, groetjes bert…
Dag Bert, wat leuk dat je dit schrijft. Ja, op naar de volgende 15 jaar. Groet, Christine